Słownik

Venture capital

Fundusze zajmujące się szeroko pojętymi inwestycjami w przedsiębiorstwa. W chwili obecnej znane głównie od strony teoretycznej, ponieważ przykłady praktycznych rozwiązań tego rodzaju finansowania wciąż należą w Polsce do rzadkości. Należy jednak zaznaczyć, że ilość inwestycji typu venture capital systematycznie wzrasta.

Powstanie i działalność funduszy venture capital wiąże się niewątpliwie z potrzebą wspierania przedsiębiorczości, szczególnie w jej początkowych fazach. Jest to jeden z wielu sposobów finansowania przedsiębiorstw, jednak ma on cechy specyficzne, które powodują, że jego znaczenie jest szczególnie istotne dla rozwoju firm.

Z finansowaniem za pośrednictwem venture capital wiąże się ponadprzeciętne ryzyko, ale nie jest ono jedynym elementem charakteryzującym ten fundusz. Wysokiemu ryzyku towarzyszy oczekiwanie dużego sukcesu związanego z inwestycją, a tym samym i ponadprzeciętnego zysku. Przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnej ryzyko jest brane pod uwagę łącznie z szansami osiągnięcia dochodu. Nawet projekty o bardzo wysokim stopniu ryzyka mogą znaleźć kapitałodawcę, o ile rokują szanse odpowiednio wysokiego dochodu. Oczekiwany wysoki zysk jest rekompensatą za wysokie, w porównaniu do innych inwestycji kapitałowych ryzyko. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że błędne jest utożsamianie inwestycji typu venture capital z nieproporcjonalnie wysokim ryzykiem, które jest niekalkulowalne z punktu widzenia dochodu, czy wręcz odnoszenie ich do przedsięwzięć mających zapewnić nielegalne zyski.
Wszelkie skojarzenia z kapitałem spekulacyjnym także wydają się być chybione.
Biorąc pod uwagę omówione powyżej cechy finansowania przy pomocy venture capital można scharakteryzować go jako:
kapitał własny wnoszony na ograniczony okres przez inwestorów zewnętrznych do małych i średnich przedsiębiorstw dysponujących innowacyjnym produktem, metodą produkcji bądź usługą, które nie zostały jeszcze zweryfikowane przez rynek, a więc stwarzają wysokie ryzyko niepowodzenia inwestycji, ale jednocześnie w przypadku sukcesu przedsięwzięcia, wspomaganego w zarządzaniu przez inwestorów, zapewniają znaczący przyrost wartości zainwestowanego kapitału, który jest realizowany przez sprzedaż udziałów.
Tak więc venture capital można uznać za formę kapitału udziałowego inwestowanego na określonych zasadach w pewną kategorię przedsiębiorstw. Termin kapitał udziałowy nie może być jednak traktowany jako alternatywa dla venture capital, gdyż jest od niego obszerniejszy i nie oddaje istoty wszystkich funkcji instrumentu finansowego jakim jest venture capital. W tej sytuacji najbardziej celowe wydaje się wprowadzenie terminu venture capital do polskiego słownictwa bez próby tłumaczenia bądź znajdowania odpowiedników, których po prostu nie ma.
W Stanach Zjednoczonych przez finansowanie venture capital rozumie się ograniczony czasowo udział w przedsiębiorstwach poprzez fundusze zamknięte, związany nierozerwalnie z najczęściej intensywnym doradztwem i opieką nad przedsiębiorstwem.
Inną definicją wartą przytoczenia jest określenie sformułowane przez Europejskie Stowarzyszenie Venture Capital (EVCA) definiujące venture capital jako:
kapitał średnio i długoterminowy, inwestowany w papiery wartościowe o charakterze udziałowo-właścicielskim, w przedsiębiorstwa notowane na giełdzie papierów wartościowych, z zamiarem ich późniejszej odsprzedaży dla wycofania zainwestowanego kapitału i realizacji zysków, których podstawowym źródłem jest przyrost wartości przedsiębiorstwa.
Do najczęściej powtarzanych, wspólnych cech definiujących, należy zaliczyć rozumienie venture capital jako finansowania w oparciu o kapitał właścicielski, finansowania nowych przedsięwzięć oraz finansowania uzupełnionego elementem transferu do finansowanego podmiotu pewnej porcji know-how. Zestawienia głównych, najczęściej wymienianych elementów składowych definicji venture capital dokonała S. Manigart.
źródło: http://sciagawa.com.pl/studia/Zarzadzanie/Venture-capital-definicje-stadia-inwestowania-skala-inwestycji

Wadium

Swoisty rodzaj zabezpieczenia przy postępowaniu o zamówienie publiczne. Pełni funkcję zabezpieczająco-rekompensującą dla zamawiającego i gwarantuje udział w postępowaniu uczestników rzeczywiście zainteresowanych zawarciem określonej umowy. Organizator przetargu ma możliwość zatrzymania przedmiotu wadium na wypadek niezawarcia umowy przez oferenta, którego oferta została wybrana.

W przypadku, gdy wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone na podstawie art.11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych (dalej Pzp), a więc kwoty stanowiące równowartość w złotych:
- 133.000 euro w przypadku zamawiających z „sektora rządowego”,
- 206.000 euro w przypadku zamawiających z „sektora samorządowego”,
- 4120.000 euro w przypadku zamawiających sektorowych,
zamawiający żąda (a więc ma obowiązek żądać) od wykonawców wniesienia wadium.

Jeżeli wartość tego zamówienia jest mniejsza niż podanych wyżej kwot, zamawiający może żądać (wedle własnego uznania) od wykonawców wniesienia wadium.

W sytuacji jednak nie wniesienia przez wykonawcę wadium, zamawiający ma obowiązek wykluczyć go z postępowania na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp.

Wadium jako gwarancja ubezpieczeniowa znajdująca się w posiadaniu zamawiającego, a złożona do wcześniejszego postępowania, mimo iż zgodnie z obowiązującymi przepisami Pzp jak i postanowieniami SIWZ powinna być zwrócona wykonawcy, może stanowić zabezpieczenie kolejnego postępowania, o ile stosowny aneks zostanie złożony w terminie ważności wcześniej udzielonej gwarancji. Złożenie wadium w określonym postępowaniu nie oznacza, iż wadium to nie może być wykorzystane w kolejnym postępowaniu.( wyrok KIO z 2008-02-29, KIO/UZP 130/08).
źródło: http://www.twoja-firma.pl/wiadomosc/16799410,wadium.html

Walne zgromadzenie

Najwyższy z organów spółki akcyjnej albo spółdzielni, służący realizacji uprawnień akcjonariuszy (albo spółdzielców) do kierowania działalnością spółki (albo spódzielni).

Zarówno prawo spółdzielcze w odniesieniu do spółdzielni, jak i kodeks spółek handlowych w odniesieniu do spółek wyróżnia dwa rodzaje walnego zgromadzenia: zwyczajne i nadzwyczajne.

Walne zgromadzenie w spółkach akcyjnych rozpatruje i zatwierdza sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz sprawozdanie finansowe za ubiegły rok obrotowy,
udziela absolutorium członkom organów spółki z wykonania przez nich obowiązków,
podejmuje postanowienia dotyczące roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przy zawiązaniu spółki lub sprawowaniu zarządu albo nadzoru,
decyduje o zbyciu lub wydzierżawieniu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części i o ustanowieniu na nich ograniczonego prawa rzeczowego,
decyduje o nabyciu i zbyciu nieruchomości, użytkowania wieczystego lub udziału w nieruchomości, chyba że statut stanowi inaczej,
emituje obligacje zamienne, obligacje z prawem pierwszeństwa i warranty subskrypcyjne,
posiada prawo nabywania własnych akcji[3]
rozstrzyga o użyciu kapitału zapasowego i rezerwowego.
Ponadto uchwała[4] walnego zgromadzenia jest konieczna w przypadku zawarcia umowy o nabycie dla spółki jakiegokolwiek mienia, za cenę przewyższającą jedną dziesiątą wpłaconego kapitału zakładowego, od założyciela lub akcjonariusza albo dla spółki lub spółdzielni zależnej od założyciela lub akcjonariusza spółki, zawartej przed upływem dwóch lat od dnia zarejestrowania spółki.

Przedmiotem obrad zwyczajnego walnego zgromadzenia powinno być:
rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy,
powzięcie uchwały o podziale zysku albo o pokryciu straty,
udzielenie członkom organów spółki absolutorium z wykonania przez nich obowiązków.

Walne zgromadzenie jest zwoływane przez zarząd. Zwyczajne walne zgromadzenie powinno zostać zwołane w terminie sześciu miesięcy po upływie każdego roku obrotowego.

Rada nadzorcza ma prawo zwołania zwyczajnego walnego zgromadzenia, jeżeli zarząd nie zwoła go w terminie określonym przez kodeks spółek handlowych, oraz nadzwyczajnego walnego zgromadzenia, jeżeli zwołanie go uzna za wskazane, a zarząd nie zwoła walnego zgromadzenia w terminie dwóch tygodni od dnia zgłoszenia odpowiedniego żądania przez radę nadzorczą.

Akcjonariusz lub akcjonariusze reprezentujący co najmniej jedną dwudziestą kapitału zakładowego mogą żądać zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia. Jeżeli w terminie dwóch tygodni od dnia przedstawienia żądania zarządowi nadzwyczajne walne zgromadzenie nie zostanie zwołane, sąd rejestrowy może, po wezwaniu zarządu do złożenia oświadczenia, upoważnić do zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy występujących z tym żądaniem.

Walne zgromadzenie zwołuje się przez ogłoszenie, które powinno być dokonane co najmniej na trzy tygodnie przed terminem walnego zgromadzenia. Jeżeli wszystkie akcje wyemitowane przez spółkę są imienne, walne zgromadzenie może być zwołane za pomocą listów poleconych lub przesyłek nadanych pocztą kurierską, wysłanych co najmniej dwa tygodnie przed terminem walnego zgromadzenia. Walne zgromadzenie odbywa się w siedzibie spółki.

W WZA mogą brać udział:

uprawnieni z akcji imiennych i świadectw tymczasowych oraz zastawnicy i użytkownicy, którym przysługuje prawo głosu, jeżeli zostali wpisani do księgi akcyjnej co najmniej na tydzień przed odbyciem walnego zgromadzenia,
uprawnieni z akcji na okaziciela, jeżeli dokumenty akcji zostały złożone w spółce co najmniej na tydzień przed terminem tego zgromadzenia i nie zostały odebrane przed jego ukończeniem.
członkowie zarządu i rady nadzorczej.
Akcjonariusze spółek publicznych posiadający akcje zdematerializowane jeżeli chcą wziąć udział w WZ, powinni złożyć w spółce imienne świadectwa depozytowe wystawione przez podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych.

Akcjonariusze mogą uczestniczyć w walnym zgromadzeniu oraz wykonywać prawo głosu osobiście lub przez pełnomocników. Co do zasady uchwały zapadają bezwzględną większością. Większość kwalifikowana jest wymagana w następujących przypadkach:

Walne zgromadzenie w spółdzielniach

Członek spółdzielni może uczestniczyć może w walnym zgromadzeniu tylko osobiście (z wyjątkiem sytuacji, kiedy ustawa stanowi inaczej[5]) i dysponuje zawsze tylko jednym głosem niezależnie od tego, ile posiada udziałów[6].

Statut spółdzielni może postanowić, że jeżeli ilość członków przekroczy liczbę w nim określoną, walne zgromadzenie członków zostaje zastąpione przez zebranie przedstawicieli. Wówczas do zebrania przedstawicieli stosuje się odpowiednio przepisy ustawy i statutu o walnych zgromadzeniach.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Walne_zgromadzenie

Waloryzacja

Ustalenie wysokości istniejących zobowiązań pieniężnych przy zmianie systemu pieniężnego.
Celem waloryzacji jest zwrócenie wierzycielowi takiej samej wartości ekonomicznej, jaką miała wierzytelność w chwili jej powstania. Zatem jeżeli nastąpi zmiana siły nabywczej pieniądza wierzyciel otrzyma odpowiednio wyższą lub niższą sumę pieniężną. Należy jednak pamiętać, że waloryzacja odnosi się wyłącznie do zobowiązań pieniężnych, w których mija pewien okres między powstaniem a wygaśnięciem wierzytelności. Koncepcja waloryzacji jest dopuszczana jednak jako wyjątek, gdyż ta zasada nominalizmu ma walor zasady prawa. Zgodnie z art. 358?§1 KC spełnienie świadczenia z zobowiązania pieniężnego następuje przez zapłatę sumy nominalnej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
Kodeks cywilny zezwala w zasadzie na waloryzacje wszystkich świadczeń pieniężnych. Mogą być one waloryzowane na podstawie: umowy albo orzeczenia sądowego.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Waloryzacja

Warrant

Jest to instrument pochodny, dający posiadaczowi pierwszeństwo subskrybowania ang. Subscription przyszłych emisji akcji, czyli prawo wejścia w posiadanie papierów wartościowych po ustalonej cenie.

W zamian za te prawa posiadacz akceptuje niższą stopę zwrotu oraz godzi się na gorsze od posiadaczy zwykłych akcji zabezpieczenia od bankructwa emitenta. Instrumenty pochodne stały się bardzo atrakcyjne i odgrywają bardzo ważną rolę w decyzjach firmy i stanowią dla nich spore źródło finansowania ze względu na dosyć niski koszt kapitału. Wykorzystuje się je także przy fuzjach i przejęciach, czasami zwiększają również popularność obligacji przemysłowych. Nazywane są wówczas wabikiem akcyjnym ang. equity kicker. Obrót warrantami odbywa się na podobnych zasadach jak obrót akcjami, na giełdzie lub na rynku pozagiełdowym, posiadają one, zatem wartość rynkową. Różnica między warrantami a transakcjami opcyjnymi ang. trade option polega na tym, że transakcje opcyjne polegają na kupnie akcji, które znajdują się już na rynku i nie mają wpływu na finanse samej spółki.

Warranty są instrumentami niezależnymi, posiadającymi ograniczony termin ważności, chociaż występują także warranty bezterminowe. Warranty charakteryzują się dosyć wysoką dźwignią, co oznacza, że procentowa zmiana wartości warrantu jest większa niż procentowa zmiana kursu akcji
źródło: http://mfiles.pl/pl/index.php/Warrant

Wartość

Przedmioty i przekonania, determinujące względnie podobne przeżycia psychiczne i działania jednostek. W rozumieniu kulturowym wartości to powszechnie pożądane w społeczeństwie przedmioty o symbolicznym charakterze oraz powszechnie akceptowane sądy egzystencjonalno-normatywne (orientacje wartościujące).

System wartości to zespół wartości uporządkowany według stopnia ważności. Powiązania między wartościami nie są wyłącznie liniowe. Do ujawnienia hierarchii wartości dochodzi najczęściej w sytuacji konfliktowej, gdy konieczny jest wybór i rezygnacja z danych wartości.

Wartością może być dowolny przedmiot, idea lub instytucja któremu jednostka przypisuje ważną rolę w życiu, a dążenie do jego osiągnięcia traktowane jest jako konieczność ze względu na zaspokajanie potrzeb jednostki. Zewnętrznym przejawem wartości jest obserwowalne zachowanie.

Wartości pełnią rolę kryteriów wyboru dążeń ogólnospołecznych, są standardem integracji jednostki ze społeczeństwem, różnicują społeczną sferę osobowości ludzkiej.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Warto%C5%9Bci

Wartość firmy

W rachunkowości definiujemy ją jako różnicę między ceną nabycia innej jednostki lub jej zorganizowanej części a wartością godziwą przejętych aktywów netto. Jeżeli cena nabycia jednostki lub jej zorganizowanej części jest niższa od wartości godziwej przejętych aktywów, to różnica stanowi ujemną wartość firmy. Jeżeli cena nabycia jednostki lub jej zorganizowanej części jest wyższa od wartości godziwej przejętych aktywów netto, to różnica stanowi dodatnią wartość firmy.
Wartość firmy musi być amortyzowana metodą liniową przez okres nie krótszy niż 5 lat. W uzasadnionych przypadkach może on zostać wydłużony do 20 lat.
Gdy wartość firmy powstaje w wyniku przejęcia innego podmiotu na podstawie MSSF 3 to wówczas jest zakaz jej amortyzacji. Należy przeprowadzać test na utratę wartości firmy
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Warto%C5%9B%C4%87_firmy

Wartości niematerialne i prawne

Nabyte przez jednostkę prawa majątkowe zaliczane do aktywów trwałych nadające się do gospodarczego wykorzystania, o przewidywalnym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, przeznaczone do używania na potrzeby jednostki.

Know-how, patenty, wynalazki - wartości niematerialne i prawne, których jednostka nie wykorzystuje na własne potrzeby, ale posiada je celem osiągnięcia korzyści ekonomicznych w wyniku przyrostu ich wartości lub innych pożytków zalicza się do inwestycji długoterminowych.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Warto%C5%9Bci_niematerialne_i_prawne

Weksel

Rodzaj papieru wartościowego, imiennego lub na zlecenie, w którym wystawca weksla (trasant) zobowiązuje się bezwarunkowo, że inna osoba (trasat) dokona na rzecz odbiorcy weksla (remitenta) zapłaty określonej sumy pieniężnej (weksel trasowany), albo sam przyrzeka, że zapłaci sumę wekslową odbiorcy weksla (weksel własny, sola weksel). Przy wekslu własnym wystawca jest głównym dłużnikiem odbiorcy weksla - odwrotnie niż przy wekslu trasowanym, gdzie dłużnikiem głównym jest trasat, który przyjął weksel (jako akceptant), a dłużnikiem ubocznym wystawca, który odpowiada w razie niewypłacalności dłużnika głównego.
Charakterystyczną cechą weksla, z którą związana jest jego przydatność dla obrotu jest abstrakcyjność stosunku wekslowego (brak wpływu tzw. causy - przyczyny, podstawy na ważność zobowiązania z weksla), która wyraża się w określeniu "bezwarunkowe zobowiązanie" co oznacza że sam dokument weksla nie jest związany z jakimikolwiek innymi czynnościami prawnymi (np. umową) a więc zapłata sumy wekslowej nie może być uzależniona od jakichkolwiek innych okoliczności czy warunków.
Weksel trasowany staje się pełnowartościowym papierem w obrocie z chwilą jego przyjęcia (dokonania tzw. akceptu weksla) przez trasata, który przyjmuje na siebie zobowiązanie zawarte w treści weksla.

W prawie polskim zasady wystawiania i obrotu wekslami reguluje ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Weksel

Weksel in blanco

Weksel, w którym celowo nieuzupełniono jakiegoś elementu w chwili wystawienia lub nie posiada niektórych cech, jakie prawo wekslowe wymaga dla ważności weksla. Tym brakującym elementem, który najczęściej jest nie określony w chwili wystawienia weksla jest suma wekslowa. Zobowiązanie z weksla in blanco jest związane z tzw. porozumieniem lub deklaracją wekslową, gdzie strony uzgadniają w jaki sposób weksel in blanco powinien być wypełniony w brakujące elementy w momencie emisji weksla (przy czym musi to być dokładne i stanowcze określenie).

Wystawca weksla in blanco i każdoczesny jego posiadacz ponoszą ryzyko, że remitent uzupełni ten weksel niezgodnie z zawartą umową i puści go w obieg. Chroniąc dobrą wiarę osoby trzeciej, która tak uzupełniony weksel posiada, ustawa stanowi, że dłużnik wekslowy nie może zasłaniać się zarzutem, że weksel wypełniony został niezgodnie z zawartym porozumieniem, chyba że posiadacz weksla nabył go w złej wierze albo przy nabyciu dopuścił się rażącego niedbalstwa. Wypełnienie weksla niezgodnie z deklaracją wekslową nie anuluje odpowiedzialności wekslowej, a jedynie powoduje jej ograniczenie do granic wyznaczonych porozumieniem .

Aby dokument mógł być uznany za weksel in blanco, musi spełniać dwa warunki:

1.na dokumencie tym musi być umieszczony podpis któregokolwiek z dłużników wekslowych (wystawcy, akceptanta, poręczyciela), złożony w zamiarze zobowiązania się wekslowo;
2.niezupełność treści weksla nie może być niezamierzona, (w przeciwnym wypadku jest to weksel nieważny).
Weksle in blanco są szczególnie popularne w obrocie bankowym, w którym stosowane są jako jedna z form zabezpieczenia kredytu.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Weksel#Weksel_in_blanco

Wierzyciel

(Łac. creditor) – Osoba, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby (dłużnika), z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy.

Zobowiązanie jest stosunkiem prawnym, którego stronami są wierzyciel i dłużnik. Upraszczając – zobowiązanie z pozycji dłużnika określa się jako dług, ze strony wierzyciela zaś jako wierzytelność.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wierzyciel

Windykacja

(Łac. vindicatio) W znaczeniu dosłownym - dochodzenie roszczeń, obronę konieczną lub zemstę. W czasach Cesarstwa Rzymskiego funkcjonowała instytucja prawna rei vindicatio, której zadaniem było dążenie do odzyskania rzeczy znajdującej się w posiadaniu osoby nieuprawnionej.

Współcześnie windykacja oznacza dochodzenie własności za pomocą środków określonych w obowiązujących przepisach prawnych.

Windykacja polubowna polega na monitowaniu dłużnika, które ma doprowadzić do spłaty należności.
windykacja sądowa dotyczy przypadków, gdzie dłużnik nie chce współpracowac - sprowadza się ona do uzyskania sądowego wyroku lub nakazu zapłaty, który uzupełniony w klauzulę wykonalności jest podstawą do egzekucji komorniczej.
Większość dużych przedsiębiorstw posiada własne działy zajmujące się odzyskiwaniem należności. Są one często wspomagane lub zastępowane przez szereg wyspecjalizowanych, zewnętrznych firm windykacyjnych.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Windykacja

Wolny rynek

Rynek, na którym wymiana dóbr dokonywana jest w wyniku dobrowolnie zawieranych transakcji pomiędzy kupującymi a sprzedającymi. Na wolnym rynku osoby zawierające transakcje nie podlegają żadnym ograniczeniom ani przymusowi ze strony podmiotów zewnętrznych (np. władzy publicznej), warunki transakcji - w szczególności cena - zależą jedynie od ich obopólnej zgody. Przeciwieństwem wolnego rynku jest rynek regulowany.

Suma decyzji transakcyjnych podmiotów wolnego rynku ma swoje odzwierciedlenie na rynku w postaci popytu i podaży. W procesie interakcji spontanicznych decyzji kupujących i sprzedających, zwanym mechanizmem rynkowym dochodzi do ustalenia się równowagi rynkowej, czyli zrównania popytu z podażą oraz ustalenia ceny równowagi.

Koniecznym warunkiem zaistnienia wolnego rynku są precyzyjnie określone prawa własności przede wszystkim w odniesieniu do środków produkcji oraz wytworzonych dóbr. Zwolennicy liberalnych koncepcji ekonomicznych twierdzą, że odpowiednie dookreślenie praw własności może zapewnić jedynie powszechna własność prywatna.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wolny_rynek

Wskaźniki finansowe

Współczynniki tworzone na podstawie informacji zawartych w sprawozdaniu finansowym przedsiębiorstwa. Stosuje się je do sprawdzanie stanu przedsiębiorstwa, umożliwiają one kierownictwu firmy, udziałowcom ocenę bieżącej kondycji organizacji, w przypadku ubiegania się o kredyt pomagają ocenić wypłacalność przedsiębiorstwa.

Współczynniki rentowności mierzą sposób wykorzystania aktywów do wytworzenia zysków.

marża brutto (ang. gross margin)
stopa zysku (ang. profit margin)
marża operacyjna (ang. operating margin)
wskaźnik rentowności netto
wskaźnik rentowności brutto
ROA (ang. return on assets) – wskaźnik rentowności aktywów
ROE (ang. return on equity) – rentowność kapitału własnego "zysk netto" do "kapitał własny"
ROI (ang. return on investment) – zwrot z inwestycji
ROIC (ang. return on invested capital) – zwrot na zainwestowanym kapitale
ROS (ang. return on sales) – rentowność sprzedaży brutto
NPM (ang. net profit margin) – rentowność sprzedaży netto
ROCE (ang. return on capital employed) – rentowność zaangażowanego kapitału, współczynnik określający wydajność oraz rentowność inwestycji
RONA (ang. return on net assets) – rentowność aktywów netto
IRR (ang. internal rate of return) – wewnętrzna stopa zwrotu, rentowność wewnętrzna
Współczynniki płynności
Współczynniki płynności mierzą dostępność gotówki do spłaty zobowiązań.

COGS (ang. cost of goods sold) – koszt wyrobów sprzedanych
EBIT (ang. earnings before deducting interest and taxes) – dochód przed odliczeniem odsetek i podatków (zysk operacyjny)
NPV (ang. net present value) – wartość bieżąca netto, wartość zaktualizowana netto
Współczynniki płynności finansowej
CR (ang. current ratio) – wskaźnik ogólnej płynności, "aktywa bieżące" do "zobowiązania bieżące"
QR (ang. quick ratio, acid-test ratio) – wskaźnik płynności "szybki"
Cash Ratio – wskaźnik płynności gotówkowej
inventory turnover – wskaźnik rotacji zapasów
ACP (ang. average collection period) – wskaźnik spływu należności "należności" do "średnia sprzedaż dzienna" efektywność środków trwałych "sprzedaż" do "środki trwałe netto"
TAT (ang. total asset turnover) – efektywność aktywów "sprzedaż" do "aktywa ogółem"
FAT – efektywność aktywów trwałych "sprzedaż" do "średnie zapasy ogółem"
Współczynniki rynkowe
EPS (ang. earning per share) – zysk na akcję "dochód netto po opodatkowaniu" do "ilość akcji w obiegu"
PD; P/D ratio; PDR (ang. price dividend ratio) – wskaźnik ceny do dywidendy
C/Z (ang. price/earnings ratio) – wskaźnik ceny do zysku
EPS – "cena rynkowa akcji" do "zysk na akcję"
PEG (ang. price earning growth factor) – wskaźnik wzrostowy ceny do zysku
SGR (ang. sustainable growth rate) – trwała stopa wzrostu
BPS – wartość księgowa akcji
"kapitał własny" do "ilość akcji"
market to book ratio wskaźnik wartości "wartość rynkowa" do "wartość księgowa" (akcji)
retention – ratio wskaźnik zatrzymania zysków
yield – udział zysków niepodzielonych w całkowitym zysku po opodatkowaniu
wskaźnik dochodowości akcji stosunek "dywidendy" do "ceny rynkowej akcji"
P/BV - rynkowa cena akcji/ksiągowa cena akcji
Współczynniki zarządzania długiem
ETA – wskaźnik sfinansowania majątku kapitałem własnym "kapitał własny" i "rezerwy" do "aktywa ogółem"
DR (ang. debt ratio) – wskaźnik ogólnego zadłużenia "dług ogółem" do "aktywa ogółem"
TIE (ang. times interest earned) zdolność spłaty odsetek "EBIT" do "odsetki"
debt to equity ratio – wskaźnik długu do kapitału "dług" do "kapitał własny"
debt to total funding ratio – wskaźnik długu do ogółu środków finansowych "dług" do sumy "dług" i "kapitał własny"
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wska%C5%BAniki_finansowe

Wycena przedsiębiorstwa

Definiuje się ją najczęściej jako zespół procedur, analiz i ocen prowadzących do ustalenia wartości przedsiębiorstwa wg stanu na określony moment czasowy.
Wycena powinna być dokonywana przez niezależnych ekspertów, co jest podstawową przesłanką łagodzącą sprzeczność interesów między stronami zainteresowanymi wyceną.
źródło: http://www.abc-ekonomii.net.pl/s/wycena_przedsiebiorstwa.html

Wydatek

W ujęciu ekonomicznym każdy rozchód środków pieniężnych z kasy lub rachunku bankowego jednostki gospodarczej, w związku z zapłatą za określone dobra lub usługi w związku z regulowaniem różnych zobowiązań jednostki. Przyjmuje się, że nie każdy wydatek jest kosztem, ale każdy koszt wiąże się z wydatkiem (niekoniecznie w tym samym czasie co powstanie kosztu).

Wydatki dzielimy na dwie grupy: wydatki nie stanowiące kosztów i wydatki stanowiące koszty.
Wydatki nie stanowiące kosztów to przede wszystkim operacje pokrywania zobowiązań, których źródłem były relacje prawne (regulacja zobowiązań podatkowych, wypłata dywidend) albo relacje czysto finansowe i kredytowe (wszelki zwrot pieniężnych pożyczek i kredytów). Wydatki stanowiące koszty to takie, które powstały na drodze nabywania środków do produkcji dóbr i usług i które w wyniku zużycia stanowią koszt.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wydatek

Wydatki budżetowe

Zaplanowane w budżecie na dany okres wydatki będące głównym instrumentem realizacji polityki gospodarczo-społecznej firmy lub państwa w fazie podziału środków finansowych stanowiących przedmiot redystrybucji.
źródło: http://www.abc-ekonomii.net.pl/s/wydatki_budzetowe.html

Wynik finansowy

Różnica pomiędzy przychodami a kosztami ich uzyskania obliczona dla określonego przedsiębiorstwa w wybranym okresie sprawozdawczym. Ujemny wynik finansowy to strata zaś dodatni to zysk. Rentownoś firmy jest wynikiem dzielenia wyniku finansowego przez wartość przychodu lub zaangażowanego kapitału.
Wynik finansowy przedsiębiorstwa obliczony na podstawie rachunku zysków i strat tworzonego zgodnie z ustawą o rachunkowości oraz z uwzględnieniem ustaw podatkowych stanowi podstawę naliczenia podatku dochodowego (wynik finansowy brutto) oraz w przypadku spółek kapitałowych podstawę określenia wysokości dywidendy.

Wynik finansowy pomniejszony o podatek dochodowy i inne obowiązkowe obciążenia to wynik finansowy netto informuje on w sposób syntetyczny o finansowym rezultacie działalności gospodarczej przedsiębiorstwa, jest efektem decyzji ekonomicznych podejmowanych we własnym zakresie, na własny koszt i ryzyko przez przedsiębiorstwo. Na podstawie wiedzy o zysku podejmowane są optymalne decyzjie w zakresie bieżącego gospodarowania finansami, jest również powszechnie uznanym i stosowanym miernikiem oceny działalności przedsiębiorstwa.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wynik_finansowy

Własność

Najszersze, podstawowe prawo rzeczowe, pozwalające właścicielowi korzystać z rzeczy i rozporządzać nią z wyłączeniem innych osób (w jego ramach właściciel korzysta z maksimum uprawnień względem rzeczy). Oznaką własności są uprawnienia do posiadania, używania, pobierania pożytków i innych dochodów z rzeczy (pożytki rzeczy – naturalne, np. płody, jabłka z sadu i cywilne, np. czynsz z tytułu dzierżawy lub najmu, odsetki od pożyczki albo leasingu itp.) oraz dysponowania faktycznego rzeczą (przetwarzanie rzeczy, zużycie, a nawet zniszczenie). Poprzez rozporządzanie rozumie się uprawnienia do wyzbycia się własności (np. przeniesienie, zrzeczenie, czy rozrządzenie na wypadek śmierci) i do obciążenia rzeczy poprzez ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego, np. zastaw, hipoteka lub poprzez dokonanie czynności – zobowiązań dotyczących rzeczy o skutkach obligacyjnych tj. oddanie w dzierżawę, najem, pożyczkę, leasing.
Granice prawa własności zakreśla obowiązujące ustawodawstwo. Właściciel nie może ani korzystać z rzeczy, ani też nią rozporządzać w sposób sprzeczny z przepisami ustaw i z zasadami współżycia społecznego. Właścicielem może być każda osoba (fizyczna lub prawna), z pewnymi wyjątkami, np. właścicielem nieruchomości nie może być to cudzoziemiec bez stosownego zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Ochrona własności oparta jest na systemie roszczeń (windykacyjne lub negatoryjne), jakie przysługują właścicielowi w razie naruszenia jego prawa. Własność jest funkcją rozwoju stosunków społecznych, politycznych i ekonomicznych. Na temat początków własności rzymskiej istnieje wiele hipotez. Powszechnie przyjmuje się, iż wcześniej wykształciło się prawo jednostki na rzeczach ruchomych, a dopiero później na nieruchomościach.
źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82asno%C5%9B%C4%87

Xetra

Exchange Electronic Trading. Światowy system elektronicznego handlu papierami wartościowymi. Został oparty na bazie programu stworzonego dla Frankfurckiej Giełdy Papierów Wartościowych. Użyty po raz pierwszy w listopadzie 1997, jest obsługiwany przez Deutsche Börse. Przy pomocy systemu Xetra obliczanych jest ponad 90% wartości indeksów akcji DAX. Pomysł i realizacja systemu jest efektem współpracy Accenture i Deutsche Börse Systems. Program oparty jest na Eurex System, zaprojektowanym i zbudowanym przez Deutsche Börse Systems.

Z szeregiem zmian system Xetra został z powodzeniem wdrożony na Irlandzkiej Giełdzie Papierów Wartościowej (jako ISE XETRA), Wiedeńskiej Giełdzie Papierów Wartościowej, Budapeszteńskiej Giełdzie Papierów Wartościowej oraz na Europejskiej Giełdzie Energii.
źródło: http://www.finanse.site11.com/xetra.php